Girls! Is het mij? Of vlíegt die tijd? Geen 2 weken meer en de chaos is overal te zien. Mijn kamer, ik zou er een foto van moeten maken maar dat durf ik gewoon niet. Iets als een before and after? Ik beloof niets. Normaal ben ik niet zo enorm opruimerig behalve als ik belangrijk bezoek verwacht. Als ik een schoon bed heb vind ik het eigenlijk al snel goed. Maar nu is het anders, die kamer wordt van onder tot boven schoongemaakt. Ik heb de afgelopen week al 3 keer stofgezogen en elke keer blijf ik nieuwe rotzooi weggooien. Geen flauw idee waar het allemaal vandaan komt. Ik ben nu in fase 3. Opruimen, weggooien en alles netjes terug zetten, want ja als ik voor een weekendje Den Haag over vlieg dan wil ik wel in een schone kamer terug komen.

Een kamer in Madrid heb ik nog steeds niet, maar ik ben er ook  nog niet hardnekkig naar op zoek. De eerste kamer waar ik op reageerde leek me só fabulous maar toen werd me verteld dat de kamer niet zo groot is. Niet zo groot, met een zucht zette ik mijn snobbistische ik even aan de kant en bedacht ik me dat als ik er kan slapen en me schoenen in kwijt kan het nooit zó vreselijk kan zijn. En vergeleken met mijn zolder paleis zal alles wel in het niet vallen. Bueno, toen ik dat vertelde zei de beste jongen (Luis, en zo knap) dat er nog iets was. En als hij me nou zou vertellen dat ik de eerste twee weken de kamer met hem zou moeten delen dan was dat nog tot daar aan toe. Maar nee, Luis vertelde me dat er geen rámen in de kamer zaten. Ik heb vriendelijk bedankt.

Hoewel ik heus wel weet dat dit Madrid avontuur ook voor school is, zie ik het niet zo. De laatste tentamens die ze deze week geven lach ik bijna vierkant uit. Ik heb nog geen boek aangeraakt en ik ga vanavond mijn 3e tentamen maken. De eerste twee gingen eigenlijk best goed maar vandaag wordt het een groot drama en als iemand als ik zeg I couldn’t care less. Dan is het erg. Maar hoe halen ze het op die school in hun botte hersenen om déze week nog tentamens te geven? Sommige klasgenoten zitten al in Mexico, Frankrijk, Zuid-Afrika of Zweden en wij zitten hier nog tentamens te maken? Ik ben met mijn boeltje al lang en breed verhuist naar Spanje. De voorbereidingen zijn zo goed als klaar en het enige waar ik op hoef te wachten is op het vliegtuig dat mij de 23e 1800 km verder op brengt.

Ondertussen, ruim ik me kamer op en heb/geef ik nog wat feestjes.

PSSST: Op de hoogte blijven van mijn avonturen in Madrid? VERANDER DIE LINK!
www.pasandthecity.com (you’re gonna lóve it!)

Girls! Is het mij? Of vlíegt die tijd? Geen 2 weken meer en de chaos is overal te zien. Mijn kamer, ik zou er een foto van moeten maken maar dat durf ik gewoon niet. Iets als een before and after? Ik beloof niets. Normaal ben ik niet zo enorm opruimerig behalve als ik belangrijk bezoek verwacht. Als ik een schoon bed heb vind ik het eigenlijk al snel goed. Maar nu is het anders, die kamer wordt van onder tot boven schoongemaakt. Ik heb de afgelopen week al 3 keer stofgezogen en elke keer blijf ik nieuwe rotzooi weggooien. Geen flauw idee waar het allemaal vandaan komt. Ik ben nu in fase 3. Opruimen, weggooien en alles netjes terug zetten, want ja als ik voor een weekendje Den Haag over vlieg dan wil ik wel in een schone kamer terug komen.

Een kamer in Madrid heb ik nog steeds niet, maar ik ben er ook  nog niet hardnekkig naar op zoek. De eerste kamer waar ik op reageerde leek me só fabulous maar toen werd me verteld dat de kamer niet zo groot is. Niet zo groot, met een zucht zette ik mijn snobbistische ik even aan de kant en bedacht ik me dat als ik er kan slapen en me schoenen in kwijt kan het nooit zó vreselijk kan zijn. En vergeleken met mijn zolder paleis zal alles wel in het niet vallen. Bueno, toen ik dat vertelde zei de beste jongen (Luis, en zo knap) dat er nog iets was. En als hij me nou zou vertellen dat ik de eerste twee weken de kamer met hem zou moeten delen dan was dat nog tot daar aan toe. Maar nee, Luis vertelde me dat er geen rámen in de kamer zaten. Ik heb vriendelijk bedankt.

Hoewel ik heus wel weet dat dit Madrid avontuur ook voor school is, zie ik het niet zo. De laatste tentamens die ze deze week geven lach ik bijna vierkant uit. Ik heb nog geen boek aangeraakt en ik ga vanavond mijn 3e tentamen maken. De eerste twee gingen eigenlijk best goed maar vandaag wordt het een groot drama en als iemand als ik zeg I couldn’t care less. Dan is het erg. Maar hoe halen ze het op die school in hun botte hersenen om déze week nog tentamens te geven? Sommige klasgenoten zitten al in Mexico, Frankrijk, Zuid-Afrika of Zweden en wij zitten hier nog tentamens te maken? Ik ben met mijn boeltje al lang en breed verhuist naar Spanje. De voorbereidingen zijn zo goed als klaar en het enige waar ik op hoef te wachten is op het vliegtuig dat mij de 23e 1800 km verder op brengt.

Ondertussen, ruim ik me kamer op en heb/geef ik nog wat feestjes.

PSSST: Op de hoogte blijven van mijn avonturen in Madrid? VERANDER DIE LINK!
www.pasandthecity.com (you’re gonna lóve it!)

ver·waar·lo·zen (ov.ww.)

1 (iets of iem.) niet of slecht verzorgen => negligeren, veronachtzamen; <=> onderhouden

Een ander woord is er geloof ik niet voor. Weer (bijna) een máánd geleden dat ik mijn laatste woorden neerkrabbelde en met een glimlach en een zucht kan ik vertellen dat het leven voorbij vlíegt. Om verder te gaan waar ik gebleven was, kan ik met een ijzig gezicht vertellen dat ik me aan mijn eigen eisen heb gehouden. De aanhouder wint en zoals al eerder benoemd, ja there is a competition! De strijdbijl is wat mij betreft begraven en zoals met elke verslaving kan je er maar het beste cold turkey mee kappen. Eigenlijk is er een wereld voor me open gegaan, ik bedoel een leuke Fendi kán je nou eenmaal niet met een H&Mtje vergelijken. Al zijn ze beide nog zo knap.

De rust is weder gekeerd, op alle vlakken. Na echt een verschrikkelijke periode hard werken en avonden tot 22u op school zitten heb ik alles wat gedaan moest worden zo goed mogelijk ingeleverd. Mijn essay over globalization slaat misschien op shit maar ik heb me best gedaan en dat mag ook gewaardeerd worden. Ik val naast het schoolwerk van het ene feestje in het andere en ik doe het steeds beter met gratis champagne als hoogtepunt afgelopen weekend. Waar we begonnen heb ik me vreselijk misdragen op sociaal gebied. Ik durf het eigenlijk niet zwart op wit te zetten maar ik ben gewoon vreselijk goed in mensen echt voor joker zetten, mits ze het verdienen. En geloof me, he did. Toen om half 3 mijn taak er op zat gingen we door naar het volgende feestje. Binnen gekomen zag ik al snel een enorme emmer met een enorme fles champagne staan. Binnen no time had ik 2 glazen in me handen en een x aantal stekende ogen maar I couldn’t care less. Deze aardige man was jarig en wie was hij om mij geen champagne te geven? Dansend en zingend (remember my nameeeeee) tot in de vroege uurtjes heb ik geen flauw idee hoe ik daadwerkelijk op die hakken bij de auto ben gekomen al heb ik het idee dat het half hangend aan Hans was.

Ik kan niet wachten op alle volgende feestjes die er aan komen, beginnend bij morgen om de laatste schooldag in Den Haag knallend af te sluiten. Dan hebben we Donderdag een pré VIP party en een XXL X-mas party. Dat hele kerstmis gebeuren zegt me dit jaar vrij weinig. Mijn halve familie zit aan de andere kant van de wereld, ik heb nog geen nieuwe kleren gekocht en al dat lekkere eten kan ik elke willekeurige dag eten. Maar om de sfeer niet helemaal te verpesten zorg ik dat mijn nagels in feest stemming zijn en glip ik morgen toch even met mijn creditcard de stad in. Want als de andere helft van de familie bij elkaar is, komt de liefde wel weer naar boven. Op de een of andere manier heb ik met kerst wel altijd behoefte aan een soulmate terwijl ik die normaal gesproken bij mijn vriendinnen vindt en jongens zie als een te gekke accesoirre (attritbuut dat als aanvulling dient).Gelukkig heb ik wel wat accessoires liggen waar ik niet veel mee doe maar die gewoon leuk zijn om naar te kijken, zonder ze ook daadwerkelijk te gebruiken. 2e Kerstdag wordt in Amsterdam gevierd en hoe we 2007 in gaan is nog niet zeker maar een ding is natuurlijk overduidelijk; 2007 kan alleen maar gaver worden dan 2006!

Happy holidays.
With love from me, to you.

ver·waar·lo·zen (ov.ww.)

1 (iets of iem.) niet of slecht verzorgen => negligeren, veronachtzamen; <=> onderhouden

Een ander woord is er geloof ik niet voor. Weer (bijna) een máánd geleden dat ik mijn laatste woorden neerkrabbelde en met een glimlach en een zucht kan ik vertellen dat het leven voorbij vlíegt. Om verder te gaan waar ik gebleven was, kan ik met een ijzig gezicht vertellen dat ik me aan mijn eigen eisen heb gehouden. De aanhouder wint en zoals al eerder benoemd, ja there is a competition! De strijdbijl is wat mij betreft begraven en zoals met elke verslaving kan je er maar het beste cold turkey mee kappen. Eigenlijk is er een wereld voor me open gegaan, ik bedoel een leuke Fendi kán je nou eenmaal niet met een H&Mtje vergelijken. Al zijn ze beide nog zo knap.

De rust is weder gekeerd, op alle vlakken. Na echt een verschrikkelijke periode hard werken en avonden tot 22u op school zitten heb ik alles wat gedaan moest worden zo goed mogelijk ingeleverd. Mijn essay over globalization slaat misschien op shit maar ik heb me best gedaan en dat mag ook gewaardeerd worden. Ik val naast het schoolwerk van het ene feestje in het andere en ik doe het steeds beter met gratis champagne als hoogtepunt afgelopen weekend. Waar we begonnen heb ik me vreselijk misdragen op sociaal gebied. Ik durf het eigenlijk niet zwart op wit te zetten maar ik ben gewoon vreselijk goed in mensen echt voor joker zetten, mits ze het verdienen. En geloof me, he did. Toen om half 3 mijn taak er op zat gingen we door naar het volgende feestje. Binnen gekomen zag ik al snel een enorme emmer met een enorme fles champagne staan. Binnen no time had ik 2 glazen in me handen en een x aantal stekende ogen maar I couldn’t care less. Deze aardige man was jarig en wie was hij om mij geen champagne te geven? Dansend en zingend (remember my nameeeeee) tot in de vroege uurtjes heb ik geen flauw idee hoe ik daadwerkelijk op die hakken bij de auto ben gekomen al heb ik het idee dat het half hangend aan Hans was.

Ik kan niet wachten op alle volgende feestjes die er aan komen, beginnend bij morgen om de laatste schooldag in Den Haag knallend af te sluiten. Dan hebben we Donderdag een pré VIP party en een XXL X-mas party. Dat hele kerstmis gebeuren zegt me dit jaar vrij weinig. Mijn halve familie zit aan de andere kant van de wereld, ik heb nog geen nieuwe kleren gekocht en al dat lekkere eten kan ik elke willekeurige dag eten. Maar om de sfeer niet helemaal te verpesten zorg ik dat mijn nagels in feest stemming zijn en glip ik morgen toch even met mijn creditcard de stad in. Want als de andere helft van de familie bij elkaar is, komt de liefde wel weer naar boven. Op de een of andere manier heb ik met kerst wel altijd behoefte aan een soulmate terwijl ik die normaal gesproken bij mijn vriendinnen vindt en jongens zie als een te gekke accesoirre (attritbuut dat als aanvulling dient).Gelukkig heb ik wel wat accessoires liggen waar ik niet veel mee doe maar die gewoon leuk zijn om naar te kijken, zonder ze ook daadwerkelijk te gebruiken. 2e Kerstdag wordt in Amsterdam gevierd en hoe we 2007 in gaan is nog niet zeker maar een ding is natuurlijk overduidelijk; 2007 kan alleen maar gaver worden dan 2006!

Happy holidays.
With love from me, to you.

Een maand is zo om. Twee keer een maand is dus ook zo om en dat betekend dat ik over 2 maanden niet meer vanaf mijn eigen kamertje zit te tikken op mn laptop maar ergens in een kamertje in hartje Madrid met hopelijk toch wel een raam in mn kamer. In een maand gebeurt ook genoeg. Zeker bij mij, over het algemeen kan ik genoeg vertellen, het punt is alleen dat ik als student ineens heel druk bezig ben dat het gewoon eng wordt. Nog nooit heb ik langer dan een uur aan mn huiswerk gezeten. Waarom zou je ook als je ook schoenen kunt kopen? Maar het is nodig. Jullie mogen me trouwens feliciteren met mijn propedeuse. Maar wat als ik vertel dat ik simpel weg geen tíjd heb om te winkelen. GEEN TIJD. Onmenselijk vind ik, om die reden skipte ik de laatste paar uur Dinsdag en ben de trein in gesprongen naar Amsterdam waarvan ik terug kwam met de aller aller aller geweldigste schoenen. Ik ben 1.78 -zie de wereld dan ineens uit een ander perspectief- kan er niet op lopen maar ze staan geweldig. Het drukke leven kent ook voordelen, mijn budget gaat er op vooruit maar sinds ik mijn Bijenkorf Creditcard heb, merk ik elke keer pas te laat wat ik nu weer allemaal heb uitgegeven. Onder ons eigen motto "geen vent wel Chanel, ik red me wel" show ik die Mastercard from Paris to Berlin.

Feestjes mogen niet leiden onder een druk schema en dat laat ik duidelijk weten. 5 keer in de week op stap toch wel het toppunt begin November. Toen ik op donderdag zulke kriebels kreeg en de vrijdag daarop zelfs mijn tentamen niet heb gemaakt omdat ik pas om 7 uur thuis was. Wat niet helemaal de bedoeling was trouwens. Te laat kwamen we het feestje binnen, alle ogen op ons gericht, en te vroeg gingen we weer weg -ik had immers een tentamen. Ware het niet dat ik met gloeiende sirenes tot stilstand werd gebracht door de politie. Ik overdrijf echt niet, lichten, STOP POLITIE, sirenes, alles!
Dan hadden we nog de verjaardags partijtjes van  mijn lieve vriendinnen, de feestjes buiten de deur en de avond dat ik mijn agressie niet onder controle kon houden; ik gooide de rietjes en de citroentjes over de hele bar heen nadat de barhoer ons weigerde te helpen. OOPS. Dubbel oops toen er ineens een portier van 2 meter 50 achter me stond. Niets aan de hand. Mijn schoenen waren voor de verandering eens de savers in plaats van de killers al kan het ook gelegen hebben aan een onschuldige lach, een wel gemeend excuus en een goed getimed grapje.

Ik ben geweldig op dat gebied. Ik hou van mijn sarcasme en ik haat het van anderen. Niet helemaal eerlijk maar dat zijn misschien de sporen van het enigskind zijn. Maar toch, het is gewoon ongelovelijk hoe achterlijk sommige mensen zijn. En dan heb ik het echt niet over de mensen die er niets aan kunnen doen, maar over dat persoon dat met zijn woorden je al reden genoeg geeft om hem te haten. Nadat we ruim een maand op non speaking terms zaten, en ik er niet eens al te veel mee zat, wist ik voordat ik de deur uit ging al dat ik hem tegen zou komen. En wat doe je dan? Je haar zit extra goed, je lippen lijken optisch groter door Chanel’s nieuwste lipgloss en je trekt een extra goede BH aan. Weinig vriendelijke woorden over en weer waardoor ik me opnieuw realiseerde dat als je niet eens normaal met iemand kunt communiceren en me afvroeg of ik uberhaubt wel eens normaal met hem gecommuniceerd heb? (het antwoord is NEE) Je eigenlijk gewoon twee vreemde bent.
Met de gedachte "niemand verpest mijn avond, I’m looking too damn good for that part" bleef ik mijn tweede ik. Cool, sarcastisch, hatelijk en vooral vriendelijk. Classy. Leuk is zo’n sfeer niet maar ik heb gewonnen. Gewonnen? Is het dan een wedstrijd?

Of course there is a contest with an ex! It’s called "who will die misserable?"

Een ding kan ik je wel vertellen. Ik ben het niet. Na 2½ jaar is het tijd voor iets nieuws, want zeg eens eerlijk. Hoeveel ik ook van de Hema houd (ikbendolopHEMA) het wordt nou eenmaal nooit Dior. En ik? Ik wil alleen het aller beste.

Een maand is zo om. Twee keer een maand is dus ook zo om en dat betekend dat ik over 2 maanden niet meer vanaf mijn eigen kamertje zit te tikken op mn laptop maar ergens in een kamertje in hartje Madrid met hopelijk toch wel een raam in mn kamer. In een maand gebeurt ook genoeg. Zeker bij mij, over het algemeen kan ik genoeg vertellen, het punt is alleen dat ik als student ineens heel druk bezig ben dat het gewoon eng wordt. Nog nooit heb ik langer dan een uur aan mn huiswerk gezeten. Waarom zou je ook als je ook schoenen kunt kopen? Maar het is nodig. Jullie mogen me trouwens feliciteren met mijn propedeuse. Maar wat als ik vertel dat ik simpel weg geen tíjd heb om te winkelen. GEEN TIJD. Onmenselijk vind ik, om die reden skipte ik de laatste paar uur Dinsdag en ben de trein in gesprongen naar Amsterdam waarvan ik terug kwam met de aller aller aller geweldigste schoenen. Ik ben 1.78 -zie de wereld dan ineens uit een ander perspectief- kan er niet op lopen maar ze staan geweldig. Het drukke leven kent ook voordelen, mijn budget gaat er op vooruit maar sinds ik mijn Bijenkorf Creditcard heb, merk ik elke keer pas te laat wat ik nu weer allemaal heb uitgegeven. Onder ons eigen motto "geen vent wel Chanel, ik red me wel" show ik die Mastercard from Paris to Berlin.

Feestjes mogen niet leiden onder een druk schema en dat laat ik duidelijk weten. 5 keer in de week op stap toch wel het toppunt begin November. Toen ik op donderdag zulke kriebels kreeg en de vrijdag daarop zelfs mijn tentamen niet heb gemaakt omdat ik pas om 7 uur thuis was. Wat niet helemaal de bedoeling was trouwens. Te laat kwamen we het feestje binnen, alle ogen op ons gericht, en te vroeg gingen we weer weg -ik had immers een tentamen. Ware het niet dat ik met gloeiende sirenes tot stilstand werd gebracht door de politie. Ik overdrijf echt niet, lichten, STOP POLITIE, sirenes, alles!
Dan hadden we nog de verjaardags partijtjes van  mijn lieve vriendinnen, de feestjes buiten de deur en de avond dat ik mijn agressie niet onder controle kon houden; ik gooide de rietjes en de citroentjes over de hele bar heen nadat de barhoer ons weigerde te helpen. OOPS. Dubbel oops toen er ineens een portier van 2 meter 50 achter me stond. Niets aan de hand. Mijn schoenen waren voor de verandering eens de savers in plaats van de killers al kan het ook gelegen hebben aan een onschuldige lach, een wel gemeend excuus en een goed getimed grapje.

Ik ben geweldig op dat gebied. Ik hou van mijn sarcasme en ik haat het van anderen. Niet helemaal eerlijk maar dat zijn misschien de sporen van het enigskind zijn. Maar toch, het is gewoon ongelovelijk hoe achterlijk sommige mensen zijn. En dan heb ik het echt niet over de mensen die er niets aan kunnen doen, maar over dat persoon dat met zijn woorden je al reden genoeg geeft om hem te haten. Nadat we ruim een maand op non speaking terms zaten, en ik er niet eens al te veel mee zat, wist ik voordat ik de deur uit ging al dat ik hem tegen zou komen. En wat doe je dan? Je haar zit extra goed, je lippen lijken optisch groter door Chanel’s nieuwste lipgloss en je trekt een extra goede BH aan. Weinig vriendelijke woorden over en weer waardoor ik me opnieuw realiseerde dat als je niet eens normaal met iemand kunt communiceren en me afvroeg of ik uberhaubt wel eens normaal met hem gecommuniceerd heb? (het antwoord is NEE) Je eigenlijk gewoon twee vreemde bent.
Met de gedachte "niemand verpest mijn avond, I’m looking too damn good for that part" bleef ik mijn tweede ik. Cool, sarcastisch, hatelijk en vooral vriendelijk. Classy. Leuk is zo’n sfeer niet maar ik heb gewonnen. Gewonnen? Is het dan een wedstrijd?

Of course there is a contest with an ex! It’s called "who will die misserable?"

Een ding kan ik je wel vertellen. Ik ben het niet. Na 2½ jaar is het tijd voor iets nieuws, want zeg eens eerlijk. Hoeveel ik ook van de Hema houd (ikbendolopHEMA) het wordt nou eenmaal nooit Dior. En ik? Ik wil alleen het aller beste.

See,
Learn,
Shop,
Laugh,
Cry!

Live life to the fullest!